അറിവും കാരുണ്യവും ഒത്തുചേർന്ന സ്വാമി തന്മയ

വൈദ്യശാസ്ത്രജ്ഞനെന്ന നിലയിലെ അറിവും സന്ന്യാസിയെന്ന നിലയിലെ കാരുണ്യവും ഒരുമിച്ചുചേർന്ന വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു സ്വാമി തന്മയയുടേത്.

നാരായണഗുരു ദർശനത്തിന്റെ ആഴവും ഗുരു നിത്യചൈതന്യ യതിയുടെ മാനവിക പാരമ്പര്യവും ജീവിതത്തിൽ സാക്ഷാത്കരിച്ച അപൂർവ സന്ന്യാസിയായിരുന്നു സ്വാമി തന്മയ. അദ്ദേഹം സമാധിയായെന്ന വാർത്ത നാരായണ ഗുരുകുലത്തിനും ഗുരുദർശനപഠിതാക്കൾക്കും തീരാനഷ്ടമാണ്. ഗുരുകുലത്തിന്റെ ഗുരുപരമ്പരയിൽ ഭാവിയിലെ നേതൃത്വനിരയിൽ സ്ഥാനം വഹിക്കേണ്ടിയിരുന്ന വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

പൂർവാശ്രമത്തിൽ ഡോ. ആർ. തമ്പാൻ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന സ്വാമി തന്മയ, അകത്തുമുറി കൊടിയിൽ വീട്ടിൽ കെ. രാമകൃഷ്ണന്റെയും എം. പത്മത്തിന്റെയും മകനായിരുന്നു. വർക്കല എസ്.എൻ. കോളേജിൽ നിന്ന് ബോട്ടണിയിൽ ബിരുദം നേടിയ ശേഷം തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കൽ കോളേജിലെ 1973ലെ എം.ബി.ബി.എസ്. ബാച്ചിൽ ചേർന്ന് വൈദ്യശാസ്ത്രപഠനം പൂർത്തിയാക്കി. ഡോക്ടർ എന്ന നിലയിൽ സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ വിശാലമായ സാദ്ധ്യതകൾ തുറന്നുകിടന്നിരുന്നെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ് മറ്റൊരു അന്വേഷണത്തിലേക്കാണ് വഴിമാറിയത്. മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ആന്തരിക അർത്ഥവും ആത്മീയ സത്യവും തേടിയുള്ള അന്വേഷണമാണ് അദ്ദേഹത്തെ നാരായണഗുരു ദർശനത്തിലേക്കും ഗുരു നിത്യചൈതന്യ യതിയിലേക്കും അടുപ്പിച്ചത്.
1991-92 കാലഘട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹം ഊട്ടിയിലെ നാരായണ ഗുരുകുലത്തിലെത്തി. ഗുരു നിത്യചൈതന്യ യതിയുടെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. പിന്നീട് സന്യാസദീക്ഷ നേടി ‘സ്വാമി തന്മയ’യായി. അന്നുമുതൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം ഗുരുവിന്റെ ദർശനത്തിന്റെയും മനുഷ്യസേവനത്തിന്റെയും സമന്വയമായി. സന്ന്യാസം അദ്ദേഹത്തിന് ലോകത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറാനുള്ള മാർഗമല്ലായിരുന്നു; മറിച്ച് ലോകത്തിന്റെ വേദനകളിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പ്രവേശിക്കാനുള്ള വഴിയായിരുന്നു.
വൈദ്യശാസ്ത്രജ്ഞനെന്ന നിലയിലെ അറിവും സന്ന്യാസിയെന്ന നിലയിലെ കാരുണ്യവും ഒരുമിച്ചുചേർന്ന വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു സ്വാമി തന്മയയുടേത്. കേരളത്തിനകത്തും പുറത്തും സഞ്ചരിച്ച് കഷ്ടപ്പെടുന്നവർക്കും രോഗബാധിതർക്കും അദ്ദേഹം ആശ്വാസവും സഹായവും പകർന്നു. ആയുർവേദത്തിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശ്രദ്ധേയമായ പരിജ്ഞാനമുണ്ടായിരുന്നു.
ഗുരുകൃതികളിൽ ആഴത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയിരുന്ന അദ്ദേഹം, നാരായണഗുരുവിന്റെയും ഗുരു നിത്യചൈതന്യ യതിയുടെയും ചിന്തകളെ ആധുനിക സാംസ്കാരിക-സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി അവതരിപ്പിക്കുവാൻ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്ലാസുകൾ വെറും പ്രഭാഷണങ്ങളായിരുന്നില്ല; അറിവിനെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളുമായി ചേർത്തുവായിക്കാനുള്ള അവസരങ്ങളായിരുന്നു. ഗുരുകുലത്തിലെത്തുന്ന പഠിതാക്കൾക്ക് അദ്ദേഹം ഒരു അദ്ധ്യാപകന്റെ കൃത്യതയോടെയും ക്ഷമയോടെയും മാർഗനിർദേശം നൽകി.
ഗുരുകുലത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്ന വിവിധ പശ്ചാത്തലങ്ങളിലുള്ള ആളുകൾക്ക് അദ്ദേഹം ഒരു വിശ്വസ്ത ആശ്രയമായിരുന്നു. ഏത് സമയത്തും സമീപിക്കാവുന്ന സൗഹൃദവും കരുതലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയായിരുന്നു. അതോടൊപ്പം, അദ്ധ്വാനത്തോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിബദ്ധത എല്ലാവർക്കും മാതൃകയായി. ഊട്ടി ഗുരുകുലത്തിലെ പച്ചക്കറിക്കൃഷിയുടെ മേൽനോട്ടം ഉൾപ്പെടെ ദൈനംദിന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം സജീവമായി പങ്കാളിയായി. ആത്മീയതയും അദ്ധ്വാനവും വേർതിരിക്കാനാവാത്ത ജീവിതമൂല്യങ്ങളാണെന്ന് അദ്ദേഹം സ്വന്തം ജീവിതത്തിലൂടെ തെളിയിച്ചു.
ഗുരുകുലത്തിന്റെ മുഖപത്രമായ ഗുരുകുലം മാസികയിൽ അദ്ദേഹം എഴുതിയ ലേഖനപരമ്പരകൾ ഗുരുദർശന സാഹിത്യത്തിന് വിലപ്പെട്ട സംഭാവനകളാണ്.
സ്വാമി തന്മയയുടെ സമാധിയോടെ ഒരു സന്ന്യാസിയുടെ ജീവിതം അവസാനിച്ചിരിക്കാം. എന്നാൽ അറിവും സേവനവും ആത്മീയതയും സമന്വയിപ്പിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതമാതൃക നാരായണ ഗുരുകുലത്തിനും ഗുരുദർശന പഠിതാക്കൾക്കും വരുംതലമുറകൾക്കും പ്രചോദനമായി തുടരും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം ഒരു വ്യക്തിയുടെ ചരിത്രമല്ല; ഗുരുവിന്റെ ദർശനം മനുഷ്യജീവിതത്തിൽ എങ്ങനെ സാക്ഷാത്കരിക്കാമെന്നതിന്റെ ജീവിക്കുന്ന ഉദാഹരണം കൂടിയാണ്.