ജി.ഡി.പി വളർച്ചയും വിദേശനാണ്യ ജാഗ്രതയും

ഏപ്രിൽ-ജൂൺ പാദത്തിലെ ഇന്ത്യയുടെ 7.8ശതമാനം വളർച്ച നോക്കുമ്പോൾ, ഒരു വൈരുദ്ധ്യത്തെക്കുറിച്ച് നേരത്തെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ ഇത്ര ശക്തമായി വളരുകയാണെങ്കിൽ, എന്തുകൊണ്ടാണ് പ്രധാനമന്ത്രി ഇന്ത്യക്കാരോട് രാജ്യത്തിനുള്ളിൽ യാത്ര ചെയ്യാനും, വിദേശത്ത് വിവാഹങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാനും, കൂടുതൽ സ്വർണം വാങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് രണ്ടുതവണ ചിന്തിക്കാനും ആവശ്യപ്പെടുന്നത്? അപ്പോൾ എന്റെ വാദം വളർച്ച പ്രധാനമായും രൂപയിലാണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്നായിരുന്നു. അതേസമയം വളരുന്ന ഒരു സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ആവശ്യമായ പല കാര്യങ്ങൾക്കും വിദേശ കറൻസിയിൽ പണം നൽകേണ്ടതുണ്ട്.

ശക്തമായ ജി.ഡി.പി വളർച്ചയും വിദേശനാണ്യത്തിൽ ജാഗ്രത പാലിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും പരസ്പരവിരുദ്ധമല്ല. എന്നിരുന്നാലും, അതിന്റെ മറ്റൊരു വശം കൂടിയുണ്ട്. ഇന്ത്യ ഡോളറിന്റെ ക്ഷാമം നേരിടുന്നില്ല. വിദേശനാണ്യ കരുതൽ ശേഖരം 741 ബില്യൺ ഡോളർ കവിഞ്ഞു. ഈ ശേഖരണത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം കയറ്റുമതി വരുമാനത്തെ മാത്രമല്ല, FCNR, സ്വാപ്പ്-ബന്ധിത വരവുകൾ എന്നിവയെയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.

ഏപ്രിൽ-ജൂൺ കാലയളവിൽ, ഇന്ത്യയുടെ ചരക്ക് വ്യാപാര കമ്മി ഏകദേശം 86 ബില്യൺ ഡോളറായിരുന്നു. എന്നാൽ സേവനങ്ങൾ, പണമടയ്ക്കൽ, മറ്റ് അതിർത്തി കടന്നുള്ള രസീതുകൾ, പേയ്‌മെന്റുകൾ എന്നിവ കണക്കിലെടുത്തതിനുശേഷം, കറന്റ് അക്കൗണ്ട് കമ്മി ഏകദേശം 4.2 ബില്യൺ ഡോളർ അല്ലെങ്കിൽ ജി.ഡി.പിയുടെ 0.5ശതമാനം മാത്രമായിരുന്നു.

ഈ വ്യത്യാസം ആധുനിക ഇന്ത്യയെക്കുറിച്ച് പ്രധാനപ്പെട്ട ചില കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നു. നമ്മൾ ഇപ്പോഴും കയറ്റുമതി ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ ഗണ്യമായി കൂടുതൽ സാധനങ്ങൾ ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നു. പക്ഷേ വ്യാപാരം ലോകവുമായുള്ള നമ്മുടെ സാമ്പത്തിക ബന്ധത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ്. ഒരു അമേരിക്കൻ ക്ലയിന്റിനു വേണ്ടി ജോലി ചെയ്യുന്ന ബംഗളൂരുവിലെ ഒരു എൻജിനിയർ ഇന്ത്യൻ തുറമുഖത്ത് നിന്ന് ഒരു കണ്ടെയ്നർ പോലും വിടാതെ വിദേശനാണ്യം സമ്പാദിക്കുന്നു.

വിദേശത്ത് സേവനങ്ങൾ നൽകുന്ന ഒരു അക്കൗണ്ടിംഗ് സ്ഥാപനം, ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലുടനീളമുള്ള ഉപഭോക്താക്കൾക്കായി സോഫ്റ്റ്‌വെയർ പരിപാലിക്കുന്ന ഒരു കമ്പനി തുടങ്ങിയവയ്ക്കും അങ്ങനെ തന്നെ. ലോകത്തിന് സേവനങ്ങൾ വിൽക്കുന്നതിൽ ഇന്ത്യ വളരെ മികച്ചതായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ആ വരുമാനം ഭാഗികമായി ഭൗതിക വസ്തുക്കൾ ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നതിന് നമ്മൾ ചെലവഴിക്കുന്നതിന് നഷ്ടപരിഹാരം നൽകുന്നു.

വിദേശനാണ്യത്തിന്റെ

ശക്തമായ ഉറവിടം

ഗൾഫ്, യൂറോപ്പ്, അമേരിക്ക തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഇന്ത്യക്കാർ നാട്ടിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്ന പണം വീട്ടുചെലവുകൾ, വിദ്യാഭ്യാസം, വീട് അല്ലെങ്കിൽ സമ്പാദ്യത്തിനുള്ളതായി മാത്രമേ സ്വീകരിക്കുന്ന കുടുംബത്തിന് തോന്നൂ. എന്നാൽ, ദേശീയ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ തലത്തിൽ, ദശലക്ഷക്കണക്കിന് അത്തരം കൈമാറ്റങ്ങൾ വിദേശനാണ്യത്തിന്റെ ശക്തമായ ഉറവിടമായി മാറുന്നു. വളരെ വലിയ ഒരു വ്യാപാര കമ്മി സ്വയമേവ ഒരു വലിയ കറന്റ് അക്കൗണ്ട് കമ്മിയായി മാറാത്തതിന്റെ കാരണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് സേവനങ്ങളും പണമയയ്ക്കലുകളും.

വേഗത്തിൽ വളരുന്ന സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ പലപ്പോഴും കൂടുതൽ ഇറക്കുമതി ചെയ്യും. ആ ഇറക്കുമതികൾ പിന്നീട് സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് എന്ത് ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ് ചോദ്യം. ഒരു ഇന്ത്യൻ കമ്പനി ഒരു ദശലക്ഷം ഡോളർ ചെലവഴിച്ച് ഒരു സങ്കീർണമായ യന്ത്രം ഇറക്കുമതി ചെയ്താൽ, അത് തുടർന്നുള്ള വർഷങ്ങളിൽ നിരവധി ദശലക്ഷം ഡോളറിന്റെ ഉത്പന്നങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാനും, ആളുകളെ നിയമിക്കാനും, ഒരുപക്ഷേ ഒടുവിൽ ആ ഉത്പന്നം കയറ്റുമതി ചെയ്യാനും പ്രാപ്തമാക്കുന്നുവെങ്കിൽ, രാജ്യം വിട്ടുപോയ ദശലക്ഷം ഡോളറിനെ ഒരു നഷ്ടമായി വിശേഷിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല.

സാങ്കേതികവിദ്യ, വ്യാവസായിക ഘടകങ്ങൾ, ഊർജ്ജം, ഇന്ത്യയുടെ വികസനത്തിന് ആവശ്യമായ ഉപകരണങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കും ഇതേ ന്യായവാദം ബാധകമാണ്. ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന ഒരു ഘടകം ഒരു ഇന്ത്യൻ നിർമ്മാതാവിന് ആഗോളതലത്തിൽ മത്സരാധിഷ്ഠിതമായ ഒരു ഉത്പന്നം നിർമ്മിക്കാൻ അനുവദിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ആ ഇറക്കുമതി ബലഹീനതയുടെ തെളിവല്ല, മറിച്ച് ഇന്ത്യയുടെ സാമ്പത്തിക ശക്തിയുടെ ഭാഗമാകാം. അതിനാൽ പ്രസക്തമായ ചോദ്യം ഇന്ത്യ എത്ര ഡോളർ ചെലവഴിക്കുന്നു എന്നതല്ല, മറിച്ച് ആ ഡോളർ ചെലവഴിച്ചതിനാൽ എന്ത് സാമ്പത്തിക മൂല്യം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതാണ്.

ഡോളറിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ച ആത്യന്തികമായി നയിക്കേണ്ടത് അവിടെയാണ്. ഇന്ത്യ തീർച്ചയായും കൂടുതൽ കയറ്റുമതി ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്, എന്നാൽ കാലക്രമേണ അത് കയറ്റുമതി ചെയ്യുന്നതിലെ ഇന്ത്യൻ മൂല്യം വർദ്ധിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ലക്ഷ്യം അസംസ്കൃത സ്വയംപര്യാപ്തതയോ ഇറക്കുമതി ഇല്ലാതാക്കലോ ആയിരിക്കരുത്. അന്താരാഷ്ട്ര വിതരണ ശൃംഖലകളിലൂടെയാണ് ആധുനിക ഉത്പാദനം പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വിജയകരമായ പല കയറ്റുമതി സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകളും വലിയ ഇറക്കുമതിക്കാരാണ്. ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന ഇൻപുട്ടുകൾ ഗാർഹിക തൊഴിലാളികൾ, സാങ്കേതികവിദ്യ, രൂപകൽപ്പന, മൂലധനം, സംരംഭം എന്നിവയുമായി സംയോജിപ്പിച്ച് ഗണ്യമായി വലിയ മൂല്യം സൃഷ്ടിക്കുമ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ നേട്ടം കൈവരിക്കുന്നത്, അത് സ്വദേശത്തും വിദേശത്തും വിൽക്കാൻ കഴിയും.

കരുതൽ ശേഖരം

വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന വ്യാപാര കമ്മിയെക്കുറിച്ചുള്ള ലളിതമായ മുന്നറിയിപ്പിനേക്കാൾ ഇന്ത്യയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ സ്ഥിതി കൂടുതൽ പ്രസക്തമാക്കുന്നു. രാജ്യം ഏകദേശം 741 ബില്യൺ ഡോളർ വിദേശനാണ്യ കരുതൽ ശേഖരം ശേഖരിച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ട്. ശക്തമായ സേവന-കയറ്റുമതി മേഖലയുണ്ട്. കൂടാതെ വിദേശ ഇന്ത്യക്കാരിൽ നിന്ന് ഗണ്യമായ പണമയയ്ക്കലും ലഭിക്കുന്നു.

അതേസമയം, വളരുന്ന സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് വിദേശത്ത് നിന്ന് കൂടുതൽ ഊർജ്ജം, ഇലക്ട്രോണിക്സ്, യന്ത്രങ്ങൾ, സാങ്കേതികവിദ്യ, മൂലധന ഉപകരണങ്ങൾ എന്നിവ ആവശ്യമായി വരും. വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന സമ്പന്ന കുടുംബങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായും ഇന്ത്യയ്ക്ക് പുറത്ത് കൂടുതൽ ചെലവഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കും. അതിനാൽ ഇന്നത്തെ കരുതൽ ശേഖരം സുഖകരമാണെന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം വിദേശനാണ്യത്തിന് മേലുള്ള സമ്മർദ്ദം അപ്രത്യക്ഷമാകില്ല.

ഇന്ത്യക്കാരോട് ഉപഭോഗം കുറയ്ക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ആ സമ്മർദ്ദം ഇല്ലാതാക്കുക എന്ന അഭിലാഷവും ഉണ്ടാകരുത്. ഇന്ത്യയുടെ വിദേശനാണ്യം സമ്പാദിക്കാനുള്ള ശേഷി അതിന്റെ ചെലവഴിക്കാനുള്ള ശേഷിയോടൊപ്പം വികസിക്കുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കുക എന്നതാണ് ശാശ്വതമായ പ്രതിവിധി. അതായത് ഇന്ത്യൻ ഉത്പാദനത്തെ കൂടുതൽ മത്സരാധിഷ്ഠിതമാക്കുക, ലോജിസ്റ്റിക്സ് മെച്ചപ്പെടുത്തുക, അനാവശ്യമായ ഊർജ്ജ ആശ്രയത്വം കുറയ്ക്കുക, സാങ്കേതിക ശേഷി വികസിപ്പിക്കുക, ഇന്ത്യ ഇതിനകം ലോകത്തിന് വിജയകരമായി വിൽക്കുന്ന അത്യാധുനിക സേവനങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കുന്നത് തുടരുക.