ലോക വയോജനദിനം: ആഘോഷത്തിനപ്പുറം കരുതലിന്റെ കേരളം

ഒക്ടോബർ 1 ലോക വയോജനദിനമാണ്. വയോജനങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾ, ക്ഷേമം, സുരക്ഷ, അന്തസ്സ്, സാമൂഹിക പങ്കാളിത്തം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് സമൂഹം ഗൗരവമായി ചിന്തിക്കേണ്ട ദിനം. 1990 ഡിസംബർ 14-ന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ ഒക്ടോബർ 1 അന്താരാഷ്ട്ര വയോജനദിനമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. 1991 മുതൽ ലോകമെമ്പാടും ഈ ദിനം ആചരിച്ചുവരുന്നു.

എന്നാൽ ഈ ദിനത്തിൽ നാം നമ്മോടുതന്നെ ചോദിക്കേണ്ട ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്: നാം വയോജനദിനം ആഘോഷിക്കുകയാണോ, അതോ വയോജനങ്ങളുടെ ജീവിതം കൂടുതൽ സുരക്ഷിതവും സന്തോഷകരവും അന്തസ്സുള്ളതുമാക്കാൻ പ്രവർത്തിക്കുകയാണോ?

ഒരു ദിവസം വേദികളിൽ ആദരിക്കുകയും പ്രസംഗങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ട് മാത്രം വയോജനക്ഷേമം ഉറപ്പാകില്ല. അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ യഥാർത്ഥ പ്രശ്നങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, അതിന് സ്ഥിരമായ പരിഹാരങ്ങൾ കണ്ടെത്തുകയും, അവരെ സമൂഹത്തിന്റെ സജീവ ഭാഗമാക്കി നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് വയോജനദിനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നത്.

മാറുന്ന കേരളത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം കേരളം വലിയൊരു സാമൂഹിക പരിവർത്തനത്തിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. കുടുംബഘടനയിലും ജീവിതരീതികളിലും തൊഴിൽസാഹചര്യങ്ങളിലും ഉണ്ടായ മാറ്റങ്ങൾ വയോജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെയും ആഴത്തിൽ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മക്കൾ പഠനത്തിനും ജോലിക്കുമായി വിദേശത്തേക്കും മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കും പോകുമ്പോൾ, ഒരുകാലത്ത് സജീവമായിരുന്ന പല വീടുകളിലും ഇന്ന് മാതാപിതാക്കൾ മാത്രമായി മാറുന്നു.

സാമ്പത്തികമായി സുരക്ഷിതരായിരിക്കാം. എന്നാൽ ജീവിതത്തിലെ ചില നിമിഷങ്ങളിൽ പണത്തിന് പകരം മറ്റൊന്നാണ് ആവശ്യമായി വരുന്നത്.

രോഗം വന്നാൽ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ ആരുണ്ട്?...മരുന്ന് വാങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ ആരുണ്ട്?...
അടിയന്തര സാഹചര്യത്തിൽ വിളിച്ചാൽ ഉടൻ എത്താൻ ഒരാളുണ്ടോ?...അതിലുപരി- മനസ്സുതുറന്ന് സംസാരിക്കാൻ കൂടെയൊരാളുണ്ടോ?

പണംകൊണ്ട് എല്ലാ ശൂന്യതകളും നികത്താനാവില്ല. മനുഷ്യബന്ധവും സ്നേഹവും മാനസിക പിന്തുണയും സുരക്ഷിതത്വബോധവും വയോജനജീവിതത്തിൽ അത്രതന്നെ പ്രധാനമാണ്. വയോജനങ്ങൾ ഒരേ വിഭാഗമല്ല

എല്ലാ വയോജനങ്ങളുടെയും ജീവിതസാഹചര്യം ഒരുപോലെയല്ല.

സാമ്പത്തികമായി സുരക്ഷിതരായവർ, മധ്യവർഗക്കാർ, സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്നവർ, ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയുന്നവർ, രോഗബാധിതർ, കിടപ്പിലായവർ, കുടുംബത്തോടൊപ്പം കഴിയുന്നവർ- ഓരോരുത്തരുടെയും ആവശ്യങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാണ്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാവർക്കും ഒരേ പരിചരണരീതി മതിയാകില്ല. ഓരോ വയോജനത്തിന്റെയും ആരോഗ്യം, സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി, കുടുംബപശ്ചാത്തലം, താമസസാഹചര്യം, മാനസികാവസ്ഥ, സാമൂഹികബന്ധങ്ങൾ എന്നിവ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പിന്തുണയാണ് ആവശ്യമായത്.

സഹായം നൽകുമ്പോഴും അവരുടെ അന്തസ്സും സ്വകാര്യതയും സ്വാതന്ത്ര്യവും തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള അവകാശവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം.

സ്വന്തം വീട്ടിൽ പോലും സുരക്ഷിതരല്ലാത്തവർ

വയോജനങ്ങൾ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വേദനാജനകമായ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിലൊന്നാണ് അവഗണനയും ചൂഷണവും. ശാരീരികവും മാനസികവും സാമ്പത്തികവുമായ അതിക്രമങ്ങൾ ചിലർ സ്വന്തം കുടുംബത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ നേരിടുന്നു. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ സമ്പാദിച്ച സ്വത്തും സ്വത്തവകാശങ്ങളും മക്കൾക്ക് കൈമാറിയ ശേഷം പരിചരണവും സുരക്ഷയും നഷ്ടപ്പെടുന്നവരെയും കാണാം.

ഇത് ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മാത്രം സ്വകാര്യപ്രശ്നമായി കാണാനാവില്ല. വയോജനങ്ങളുടെ സുരക്ഷ സമൂഹത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം കൂടിയാണ്. അവർക്കു പരാതി പറയാനും നിയമസഹായം തേടാനും അടിയന്തര സംരക്ഷണം ലഭിക്കാനും കഴിയുന്ന സംവിധാനങ്ങൾ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്.

പ്രത്യേക വയോജനക്ഷേമ വകുപ്പ്: പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന തുടക്കം

വയോജനങ്ങളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിക്കുകയും അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ കൂടുതൽ സങ്കീർണമാകുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ ശക്തമായ ഒരു സ്ഥാപനസംവിധാനം അനിവാര്യമാണ്. ഇതിനായി സംസ്ഥാന സർക്കാർ വയോജനക്ഷേമ വകുപ്പ് രൂപീകരിക്കുകയും തസ്തികകൾ പുനർവിന്യസിക്കുകയും വിവിധ വയോജനക്ഷേമ പദ്ധതികൾക്കായി 2026–27 ബജറ്റിൽ 10 കോടി രൂപ വകയിരുത്തുകയും ചെയ്ത നടപടി പ്രതീക്ഷ നൽകുന്നതാണ്.

പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ മാത്രം പോരാ

പദ്ധതികൾ വയോജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് എത്തണം. അവരുടെ വീടുകളിലേക്കും ഗ്രാമങ്ങളിലേക്കും പഞ്ചായത്തുകളിലേക്കും സേവനങ്ങൾ എത്തുമ്പോഴാണ് ഒരു ക്ഷേമസംവിധാനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഫലം അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ഓരോ പഞ്ചായത്തിലും കരുതലിന്റെ കൈകൾ

വയോജനക്ഷേമത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ ഇടപെടൽ പ്രാദേശികതലത്തിലാണ് സാധ്യമാകുന്നത്.

ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയുന്ന വയോജനങ്ങളെ കണ്ടെത്തുക, അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുക, ആശുപത്രിയാത്രയ്ക്ക് സഹായം നൽകുക, മരുന്നുകൾ ലഭ്യമാക്കുക, അടിയന്തരസഹായം ഉറപ്പാക്കുക, നിശ്ചിത ഇടവേളകളിൽ സൗഹൃദസന്ദർശനം നടത്തുക തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ തദ്ദേശസ്ഥാപനങ്ങൾ, ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ, കുടുംബശ്രീ, റസിഡന്റ്സ് അസോസിയേഷനുകൾ, സന്നദ്ധപ്രവർത്തകർ തുടങ്ങിയവരുടെ സഹകരണത്തോടെ ഏകോപിപ്പിക്കാനാകും. വയോജനങ്ങൾക്ക് സഹായം ആവശ്യമായി വരുമ്പോൾ,

“എവിടെ പോകണം? ആരെ സമീപിക്കണം?” എന്ന ആശയക്കുഴപ്പം അവരിൽ ഉണ്ടാകരുത്. സഹായം തേടുന്ന വ്യക്തിക്ക് വ്യക്തമായ ഒരു സംവിധാനവും ഉത്തരവാദപ്പെട്ട ഒരു ബന്ധപ്പെടൽ കേന്ദ്രവും ഉണ്ടായിരിക്കണം.

നാളെ നമ്മളും വയോജനങ്ങളാകും

വയോജനം മറ്റൊരാളുടെ മാത്രം ജീവിതഘട്ടമല്ല. ഇന്ന് നമ്മൾ നോക്കിക്കാണുന്ന വയോജനജീവിതം തന്നെയാണ് നാളെ നമ്മെയും കാത്തിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് വയോജനങ്ങളോട് നാം പുലർത്തുന്ന സമീപനം ഒരു തലമുറയുടെ സംസ്കാരത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്. അവർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുന്നതും മരുന്ന് വാങ്ങിക്കൊടുക്കുന്നതും മാത്രം നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്തം തീർക്കുന്നില്ല. അവരുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാനും, അവരുടെ തീരുമാനങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കാനും, അവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം സംരക്ഷിക്കാനും, ഏകാന്തതയിൽ ഒപ്പം നിൽക്കാനും നമുക്ക് കഴിയണം.

വാർദ്ധക്യം ദയയിൽ കഴിയേണ്ട അവസ്ഥയല്ല

അത് അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കേണ്ട ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു സ്വാഭാവിക ഘട്ടമാണ്. അതുകൊണ്ട് വയോജനദിനം ഒരു ദിവസത്തെ ആഘോഷമായി അവസാനിക്കരുത്. ഓരോ വയോജനത്തിന്റെയും ജീവിതത്തിൽ സുരക്ഷയും സ്നേഹവും സ്വാതന്ത്ര്യവും അന്തസ്സും ഉറപ്പാക്കുന്ന ഒരു സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തമായി അത് മാറണം.

(ലേഖിക സോഷ്യോളജിസ്റ്റും, മോട്ടിവേഷണൽ സ്പീക്കറുമാണ് )